Mevrouw Smeenge was op alle fronten van de paardensport actief en toonde een enorme veelzijdigheid. Paarden, pony’s en (aankomende) ruiters werden door haar (op haar manier) getraind. Een kleine opsomming van de activiteiten van het Paardensportcentrum De Hondsrug:
- geven van paardrijlessen voor elk niveau
- verzorgen van buitenritten
- houden van behendigheidswedstrijden
- aangespannen rijden, zowel met enkel als dubbel span voor de wagen of met arrensleeën en looikes
- voltige rijden
- carrouselrijden
- à la flèche (tandem met 2 pony’s of paarden)
- verzorgen van en deelnemen aan Sinterklaasintochten
- geven van demonstraties op grote concoursen (o.a. Rotterdam en Aken)
- geven van demonstraties in naburige dorpen
- geven van demonstraties in manege aan bejaarden
- verhuur voor bruiloften
- verhuur van huifkar(tochten)
demonstraties en optochten
Gien Smeenge was iemand die voorop liep met de ontwikkelingen van de paarden- en ponysport. De ruiters werden getraind en klaargestoomd om aan wedstrijden deel te nemen. Pony’s en paarden werden voor de showwagen gespannen en bij demonstraties voorgereden. In de winter, bij voldoende sneeuw, werden de arrensleeën van zolder gehaald en werden er prachtige tochten gereden. De groep van mevrouw Smeenge was steevast aanwezig bij de intocht van Sinterklaas in Emmen, men ging naar Exloo voor het 5-meifeest en werd de Oostermoertentoonstellingen luister bij gezet.
Ook bij grote evenementen in binnen- en buitenland waren ruiters pony’s en paarden van de manege van mevrouw Smeenge actief. Al in 1959 werd een demonstratie gegeven tijdens het Internationale Concours Hippique in Rotterdam. Dit leverde al zoveel bekendheid op dat vanaf dat moment ruiters uit heel Nederland de weg naar Borger wisten te vinden. In 1961 nam een tweespan met de New Forestpony’s Duke en Blacknight en Jan Berends op de bok deel aan een demonstratie op het grote CHIO in Aken als onderdeel van het New Forest Stamboek.
Eind juli 1967 was de landbouwtentoonstelling Oostermoer in Borger. Hoewel het al vrij snel na de brand was (zie het artikel “de brand van 1967”), deed de manegegroep van Gien Smeenge volop mee. Aan de optocht voor versierde wagens werd veel aandacht besteed. Een aantal ruiters was als cowboy en indiaan verkleed. Anderen beeldden ridders of jonkvrouwen uit, terwijl de pony Jozef een huifkar trok die tot woonwagen van Pipo en Mammaloe wasomgebouwd. Een prachtig, kleurrijk geheel dat veel waardering van het publiek kreeg.
Ook bij het Concours d’Elégance tijdens deze Oostermoertentoonstelling was de manege met een groot aantal deelnemers aanwezig. Bij dit evenement begeleidt een ruiter te paard een auto en is het de kunst om een bij elkaar passend geheel te krijgen.
Wedstrijden
In 1964 nam mevrouw Smeenge het initiatief om in de kerstvakantie een ponyconcours te organiseren, de eerste wedstrijd voor ponyruiters in het noorden. Naast de ruiters uit Borger trok de wedstrijd 30 deelnemers uit het gehele noorden. Het was een groot succes. Dit was tegelijkertijd de start van een nieuwe ponyorganisatie in Noord-Nederland. Naast de Federatie van Landelijke Rijverenigingen werd namelijk door een aantal ponystamboeken de grond gelegd voor de Nederlandse Pony Club (NPC). Na afloop van de wedstrijd werd in Hotel Bieze een voorlopig bestuur van het noordelijk rayon gevormd. Tot 1975 organiseerde Gien Smeenge jaarlijks één of meerdere wedstrijden. En altijd was er een enorme deelname. Veel van de later zeer gerenommeerde ruiters kwamen in Borger aan de start: Henk Nooren, Jan Dolfing, Simon de Jonge en Alice Waanders zijn daar enkelen van.
In de jaren 60 -70 maakte de manege een grote bloei door. Het aantal mensen dat paard of pony wilde rijden groeide; er kwamen meer paarden en pony’s bij en dus ook meer stallen. Gien Smeenge bleef actief op het front van evenementen, zoals demonstraties, wedstrijden die ze zelf organiseerde of deelname aan wedstrijden in andere plaatsen.Op een gegeven moment nam Gien Smeenge het initiatief om samen met de NPC in het Noorden een paardencategorie aan de ponywedstrijden toe te voegen. Dit idee werd ingegeven doordat ruiters, die te groot werden om nog op pony’s te kunnen rijden en dus overgingen op paarden, geen wedstrijden meer konden rijden omdat er voor deze “burgerruiters” geen concoursen waren. Dat bleek wederom een schot in de roos, want ook andere ponyclubs kampten met hetzelfde probleem. In deze tijd werd het deelnemen aan cross countries en terreinritten aan het programma toegevoegd en werden er voornamelijk bij de cross in Norg gedurende een aantal achtereenvolgende jaren successen behaald.
Arrenslee – evenementen
Mevrouw Smeenge beoefende alle facetten van de paardensport en was daarin redelijk uniek in Nederland. Zo was ze ook actief in de winter. Ze kocht sleden en looikes en trainde de paarden en pony’s die al ervaring hadden met het aangespannen rijden voor de wagen. In de koude winter van 1963 werd voor het eerst aan wedstrijden deelgenomen en met succes. Ook in Borger werd in februari onder grote publieke belangstelling – ruim duizend toeschouwers – een arrenslee wedstrijd gehouden. Gien Smeenge won met haar paarden zowel de rubriek enkel- als dubbelspannen voor de arren. Tevens won ze in beide rubrieken ook nog de prijs voor het schoonste geheel. En passant gaf ze tussendoor nog een demonstratie met een enkel- en een dubbelspan pony’s.
Als er wedstrijden werden uitgeschreven was Gien Smeenge met haar paarden, arren, rijders en verzorgers steevast aanwezig. Bij het concours in het Groninger Stadspark stal vooral Knud de show. De Knabstrubber was niet alleen een bijzondere verschijning met zijn zwarte vlekken, maar deed het ook uitstekend in de verschillende rubrieken. In de snelheidswedstrijd draafde Knud al zijn concurrenten op achterstand. De toenmalige speaker Y.F. (Polly) Kamphuis, tevens journalist voor het Nieuwsblad van het Noorden en organisator van concoursen was zeer enthousiast in zijn commentaar over het span Petra en Paola.
Omdat met arrensleeën en looikes (kleine ar voor 1 persoon met koetsier) alleen maar op besneeuwd terrein of op ijs gereden kan worden, was het dus elk jaar maar afwachten of de arren van zolder gehaald konden worden. Gien Smeenge bedacht dat er misschien wel zwenkwieltjes onder de arren gezet konden worden zodat er ook in andere jaargetijden mee gereden kon worden. Ze liet dit door haar mensen van het bouwbedrijf maken, maar het bleek geen succes te zijn. De wieltjes braken herhaaldelijk af. Er moest dus toch maar op winters weer gewacht worden.
Gerhard van der Zedde die in 1960 hotel Bieze had gekocht, bedacht eind jaren 60 samen met Gien Smeenge enkele arrangementen, zoals een huifkartocht door de bossen in combinatie met een diner en/of verblijf in hotel Bieze, wat een nieuwe toeristische attractie voor Borger opleverde. Inmiddels bezat mevrouw Smeenge in 1968 maar liefst 11 arrensleden. Ook daarvoor had ze met hotel Bieze een arrangement bedacht. In januari 1971 werd er serieus werk van gemaakt door samenwerking te zoeken met het Nationaal Bureau voor Toerisme en de Provinciale VVV van Drenthe. Hiervoor kwam een grote publiciteitscampagne op gang. Op zaterdag 2 januari was er een perspresentatie, waar niet alleen regionale en landelijke kranten op afkwamen en een mooi artikel met foto publiceerden, maar ook de NOS was present om opnames te maken voor het programma Van Gewest tot Gewest. Dit werd op 7 januari uitgezonden en leverde schitterende beelden met muziek op, die later de inspiratie vormden voor het reclamespotje van het botermerk BONA. De film staat op deze website en is te zien door hier op FILM te drukken.
Het arrensleearrangement bestond uit ontvangst met een lunch in Hotel Bieze, een 2 uur durende tocht met de arrenslee, ’s avonds een “candlelight diner” en kostte f 57,50 per persoon. Alleen een tocht met een arrenslee was ook mogelijk en kostte f 20,- p.p..
Jachtritten
In 1966 kwam Gien Smeenge opnieuw met een initiatief, een jachtrit voor ponyruiters onder begeleiding van ervaren ruiters te paard. Jachtritten werden in die tijd wel in tal van plaatsen in Nederland georganiseerd, maar daar konden pony’s niet aan deelnemen. En zo reed in de herfstvakantie van 1966 een kleurrijke groep van ongeveer 80 ponyruiters door de straten van Borger op weg naar de bossen en heidevelden tussen Drouwen en Gasselte. Fier voorop reed Gien Smeenge gehuld in een prachtige rode jagersjas. Het initiatief voor de jachtrit sloeg zo goed aan dat dit niet alleen het daaropvolgende jaar in Borger herhaald werd, maar dat er ook in Appelscha een jachtrit voor ponyruiters werd georganiseerd. Ruiters van het Paardensportcentrum Borger namen daar eveneens aan deel.
